Hier word ik blij van

Sinds een paar dagen word ik heel blij van mijn leven hier. Het heeft me heel wat moeite gekost om te aarden, mijn draai te vinden en me niet te veel te laten leiden door de buitenwereld.

Life is good.

Vrijdag vierden Arjan en ik dat we 4 maanden samen zijn. En als verrassing vroeg hij me de dag ervoor of ik het een goed idee vond om samen naar Sex and the City2 te gaan. Niets liever dan dat natuurlijk!! We waren wat gekleurd door de recensies over de kwaliteit van de film, maar zoals als altijd heb ik er weer enorm van genoten. En hoewel de film (2,5 uur zonder pauze) wat lang was voor Arjan konden we ons volledig vinden in de relatieperikelen van Carrie en Big (ook al hebben zij een ander verleden en zijn ze al veel langer bij elkaar. En de vraag is natuurlijk of wij ooit in een veel te duur New Yorks appartement terecht komen;-)

Ondertussen ben ik elke ochtend aan het werk en hoewel ik officieel 6 dagen per week werk heb ik er ondertussen al 7 op zitten, zonder vrije dag en voor ik mijn eerste vrije dag heb, moet ik er nog twee. Het is de typisch Griekse manier van communiceren. Je maakt afspraken en men komt ze op eigen wijze na. Nou ja, ik word per uur betaald, dus het is niet zo erg (er zijn voldoende mensen die veel meer werken dan afgesproken voor een vast bedrag per maand, dus ik klaag niet). Het mooie aan mijn werk is dat ik meer contact heb met mensen (ik werk in de poolbar van een accommodatie bij ons in het dorp) en dat ik meer te doen heb (en als gevolg minder tijd om me druk te maken over dingen die er eigenlijk niet toe doen), wat me uiteindelijk een stuk gelukkiger maakt.

Het weer hier wordt steeds warmer hier en dus wordt de zee ook warmer. Vandaag zijn we een beetje aan het werk thuis, maar we lopen allebei een beetje vast. Opeens zeg ik voor de grap tegen Arjan, ‘Zullen we anders gewoon naar de zee rijden, dan waaien we even uit.’
‘Goed idee,’ zegt hij, ‘dan gaan we even zwemmen.’ Iets wat ik normaal niet zo snel zou doen, maar het klinkt als een super plan. Dus ik trek mijn bikini aan en we rijden naar de zee. Waar we even een verfrissende duik nemen. En als we opgedroogd zijn rijden we weer naar huis. Nu zijn we allebei weer fris en fruitig en kunnen we weer met vernieuwde energie verder!!

Wat me als laatste heel erg blij maakt is het feit dat ik gisteren de eerste versie van mijn boek heb geprint. Na bijna een maand elke dag schrijven is de outline van het verhaal klaar. Nu 47 pagina’s A4. Nu is het tijd om het na te lezen, te kijken of alles erin staat, redigeren, etc. En dan eens kijken hoe ik er verder mee ga. Suggesties zijn natuurlijk altijd welkom!

Hier op Kreta is niets wat het was, voor mij dan tenminste. Dat betekent dat ik regelmatig iets moet doen waar ik van tevoren niet zo bij stil had gestaan. Of bij had gedacht, ach dat doe ik wel even.

1: Samenwonen – nooit gedacht dat ik in zo’n prille relatie zo blij ben deze stap te hebben gezet. Het leven samen is mooi, hoewel we natuurlijk ook wel onze momenten hebben. Maar ik kan nu niet meer zo makkelijk weglopen als er iets niet helemaal gaat zoals ik het wil. En zelfs ik ontdek nu dat het ook weer voorbij gaat!

2: Scooterrijden – vrijwel iedereen vervoert zichzelf hier op een scooter. Dus ook ik moest eraan geloven. Al na een paar dagen moest het maar gebeuren. Eerst met Arjan achterop, wat natuurlijk veel lastiger was dan alleen rijden, maar wel handig dat hij er bij was voor het geval het mis zou gaan. Dat ging het natuurlijk niet, hoewel ik wel wat moeite had met starten en parkeren. Dat gaat nu stukken beter en ik ben laatst zelfs op de scooter naar het Cretaquarium gereden, wat hier toch op ongeveer een half uur vandaan ligt. En ‘s avonds in het donker weer terug…. ik was trots op mezelf dat ik het toch maar eventjes had gedaan (hoewel ik tijdens de rit toch af en toe dacht, waar ben ik aan begonnen).

3: De moestuin aanleggen - ik geloof dat ik al een jaar roep dat ik mijn eigen moestuin wil hebben. Door omstandigheden kwam het er steeds niet van (voornamelijk omdat ik het afgelopen jaar geen eigen tuin had), maar ook omdat ik niet wist hoe ik moest beginnen. Maar nu heb ik m dan, mijn eigen aangelegde moestuin. Met in de tuin, tomaten, courgettes, aubergines, paprika’s, basilicum en spinazie. Ben benieuwd hoe snel het hier gaat groeien. En het mooie is dat als ik nu in mijn hoekje op het terras ga zitten, ik de Middellandse zee èn mijn moestuin kan zien!

Rechts uitzicht op zee, links de moestuin

4: Jeep rijden – naast de scooter hebben ‘we’ (ofwel Arjan) een jeep. Een groot wit ‘monster’ met hele grote banden, en een achterruit waar je niet doorheen kunt kijken. Verder is het een hele ‘gewone’ auto. Maar ik moest wel heel wat bergen overwinnen om hierin te gaan rijden. Voor ik vanochtend wegging kreeg ik van Arjan nog even te horen, dat ie een hele grote draaicirkel heeft èn dat je geen achteruitkijkspiegel hebt. Hij vond het ook wel slim als ik eerst even wat testrondjes zou rijden op de parkeerplaats en door het dorp, want hij vertrouwde het toch nog niet zo… En hij verwachtte dat ik ondanks dat gewoon zo weg zou rijden. Dat heb ik dus wel gedaan;-)
Na een paar bochtjes op de parkeerplaats ben ik maar gewoon gaan rijden. En ik moet zeggen, dat viel niets tegen. Behalve dat je het gevoel hebt bij elke hobbel dat ie volledig uit elkaar knalt, maar dat mag de pret van vernieuwde vrijheid niet drukken!!

De jeep en ik;-)

Allemaal kleine overwinningen waar ik toch wel een heel klein beetje blij van word!!