De laatste jaren heb ik me vaak afgevraagd waarom ik niet kon aarden in een baan. Nu blijkt dat ik me onder de hoogsensitieve mensen van deze wereld kan scharen, begin ik het opeens een beetje te begrijpen allemaal. Ik wil mezelf niet in een hokje plaatsen, toch geeft het me wel nieuwe inzichten. Ik snap opeens dat ik in loondienst altijd een moment kreeg dat ik minder wilde gaan werken, omdat ik de druk niet aan kon. Ik vond het in die tijden vaak ook heerlijk om thuis te werken, niet te veel mensen om me heen en lekker mijn ding doen. Op kantoor deed ik ook vaak de deur dicht om geen geluid binnen te krijgen en me te kunnen concentreren.
Ook begrijp ik waarom ik bepaalde stappen niet zet(te) toen ik voor mezelf werkte. En ik snap ook steeds beter waarom anderen niet begrijpen hoe ik in elkaar zit. Het is voor mensen die minder gevoelig zijn (want uiteindelijk heeft iedereen een bepaalde mate van gevoeligheid in zich, alleen komt het bij de een wat duidelijker naar voren dan bij de ander), vaak onbegrijpelijk dat je sommige dingen minder goed aankunt. Of dat je je snel irriteert als mensen niet dat doen wat jij van ze verwacht. Als je hoogsensitief bent voorzie je een heleboel dingen al voor ze uberhaupt zijn gebeurd. Dit heb ik in verschillende werksituaties als positieve eigenschap ervaren, in een aantal andere juist heel negatief. Het is maar net hoe anderen ermee omgaan.
Ik vond een interessant artikel over hoogsensitiveit op de werkvloer. Voor mij is het herkenbaar. Voor mensen die niet hoogsensitief zijn, maar willen weten wat het op de werkvloer voor invloed kan hebben als je werkt met iemand die hoogsensitief is, dan is vooral het lijstje onderaan het artikel handig om door te nemen.
